مجموعه شعر سرمه‌ای: حامد عسکری

دلبر من باز میل از سرمه دان برداشته...

درباره کتاب

مجموعه شعر سرمه‌ای حاوی سی هفت غزل از غزلیات حامد عسکری، شاعر و ترانه سرایِ معاصر است. عسکری در شعرهایش سادگی را با ذوق و هنر در می‌آمیزد و با تسلطی که بر ادبیات و تاریخ دارد آثاری دلنشین خلق می‌کند. او در مقدمه مجموعه سرمه‌ای می نویسد «…و معذرت می‌خواهم از پرنده‌ها و جوجه‌هایشان که اتفاقاً در درخت‌هایی مستاجر بودند که قسمت بود برای این دفترِ ناقابل بریده شوند و به کاغذ تبدیل شوند و این کاغذها حامل واژه‌های پریشان و سوخته‌ای باشند که حاصل چند سال قدم زدن‌ها و دلواپسی‌های منند…دعا کنید که درخت‌های بریده شده و پرنده‌های بی‌پناه مرا ببخشند…». قبل از این مجموعه، از حامد عسکری کتابی با عنوان «خانمی که شما باشید» چاپ شده است. مجموعه شعر سرمه‌ای در سال ۹۳ توسط نشر نیماژ به چاپ رسیده است. یکی از بهترین غزل‌های این مجموعه غزلی است که حامد عسکری، که خود اهل بم است، برای زلزله بم سروده است.

از متن کتاب

گرمی لبخند از آواز بنان برداشته                   چشم از فیروزه های اصفهان برداشته

حس معصوم نگاهِ غرقِ در اعجاز را                     از دعاهای «مفاتیح الجنان» برداشته

بارها دیدم که گیسو شانه کرده در اتاق           شعر را عطر غریب ارغوان برداشته

بوی تاراج قجر می‌آید از کرمان شعر              دلبر من باز میل از سرمه دان برداشته

بعدها هرکس بخواند نقلی از زیباییش              ازغزل‌های من آتش به جان برداشته

عشق مدت‌هاست این روح سراسر درد را           برده بر بام جنون و نردبان برداشته

فکر کن گنجشک باشی و ببینی گردباد           جفت معصوم تو را از آشیان برداشته

بشکند دستش گلم هرکس تو را از من گرفت      کیسه‌ی باروت از ستارخان برداشته

من که شاعر نیستم لالم….سکوتی ممتدم        داغی لب‌های تو قفل از دهان برداشته

بدون نظر

نظر دادن